Ekzistojnë fakte objektive. Më 13 qershor 2025, Prokuroria ngriti aktakuzë kundër 34 individëve dhe tre personave juridikë për krime të rënda kundër sigurisë publike; për 11 persona, procedura u ndalua për shkak të mungesës së provave, një person vdiq dhe për një, procedura u ndërpre për arsye shëndetësore. Çështja është para Gjykatës Themelore Penale – Shkup. Ky nuk është një numër i vogël apo një rast i lehtë, por është gjithashtu një fakt që familjet kanë jetuar me të njëjtin problem për gjashtë muaj.
Gjykata thotë: aktakuza është në fazën e vlerësimit para Këshillit për Vlerësimin e Aktakuzës, i përbërë nga tre gjyqtarë. Deri më 18 gusht, ishin marrë rreth 40 kundërshtime nga të pandehurit dhe avokatët e tyre mbrojtës, kështu që Këshilli po i shqyrton ato dhe po merr një vendim. Gjykata e krahason ngarkesën e çështjes me raste të tilla si “Chain” dhe “Additive”, ku vlerësimi zgjati rreth tre deri në katër muaj. Ky është një realitet ligjor – por edhe një shkak për ankth midis familjeve që heshtin te varret.
Ndërkohë, hetimet dhe aktakuzat po zgjerohen. Dje, Prokuroria ngriti një aktakuzë të re kundër personit të dyshuar si pronari i vërtetë i agjencisë së sigurisë që ofronte siguri në diskotekë, duke ngritur më tej pikëpyetje në lidhje me rolin e sigurisë dhe kontrollit të hyrjeve në atë natë fatale.
Çështja tjetër e hapur është llogaridhënia e policisë. Në prill, të paktën dhjetë oficerë policie nga Shtipi dhe Koçani ishin nën hetim për lëshimin e lejeve dhe dhënien e licencave edhe pse kushtet nuk ishin përmbushur; në qershor, Prokuroria zgjeroi urdhrat e hetimit për një total prej 13 zyrtarësh në lidhje me piroteknikën e lejuar gjatë kontrollit të aksionit. Nëse shteti dëshiron besim, duhet të tregojë qartë se ku dhe si u ndërpre zinxhiri i kontrollit.
Çfarë pritet saktësisht? Formalisht, pas vlerësimit janë të mundshme tre rezultate: konfirmimi i aktakuzës dhe caktimi i një seance kryesore dëgjimore; kthimi i aktakuzës për sqarime të mëtejshme; ose rrëzimi i saj i pjesshëm/i plotë. Gjykata i referohet vëllimit – 34 të pandehur dhe tre kompani, shumë prova dhe kundërshtime – por “koha e arsyeshme” është një standard ligjor dhe moral. Fakti është se raste kaq të mëdha zakonisht maten me muaj, por është gjithashtu një fakt që familjet me të drejtë presin një përgjigje në kalendar, jo vetëm procedura.
Konteksti është edhe më i vështirë kur merret në konsideratë numri i përgjithshëm i viktimave dhe dështimet institucionale. Shifrat zyrtare fillestare flisnin për të paktën 59 viktima, dhe më vonë numri u rrit në 62 – një nga tragjeditë më të këqija në historinë e kohëve të fundit të vendit. Si një përgjigje e drejtpërdrejtë ndaj katastrofës, parlamenti votoi unanimisht për të ndaluar përdorimin e piroteknikës në ambiente të mbyllura dhe për të vendosur dënime më të larta për shkelësit, por rregullorja, pa ndjekje penale në kohë dhe zgjidhje gjyqësore, mbetet një dëshmi e heshtur.
Ja pse marshimet nuk ndalen. Sot, në “Marshimin e 21-të për Engjëjt”, prindërit pyetën thjesht: kur? Gjykata tashmë ka 40 kundërshtime dhe një aktakuzë të gjerë para saj; Prokuroria po shton subjekte të reja përgjegjëse; publiku, i tronditur, po kërkon transparencë dhe afate. Pritet që institucionet të njoftojnë publikisht: kur Këshilli do ta përfundojë vlerësimin; nëse dhe në ç’masë aktakuza do të konfirmohet plotësisht; dhe cili është orari i seancës kryesore dëgjimore, nëse konfirmohet. Data të qarta, jo simbolikë të re.
Koçani nuk është një numër apo një titull. Koçani është emra, familje dhe drejtësi e papërfunduar. “E harruat Koçanin shumë shpejt” nuk duhet të jetë një frazë që do të përsëritet në çdo marshim – por një kujtesë se drejtësia ka një afat për besim. Dhe ky afat skadon nëse institucionet heshtin.
The post E harruat Koçanin shumë shpejt: Prindërit pyesin – sa larg është procedura? appeared first on Alsat.