Edhe pse binjakët identikë kanë të njëjtin kod gjenetik, gjurmët e gishtërinjve të tyre nuk janë kurrë të njëjta. Ky fakt interesant tregon se identiteti fizik i njeriut nuk përcaktohet vetëm nga ADN-ja, por edhe nga rrethanat unike të zhvillimit para lindjes.
Formimi i gjurmëve të gishtërinjve ndikohet nga një ndërthurje faktorësh gjenetikë dhe mjedisorë gjatë shtatzënisë. Pozicioni i fetusit në mitër, presioni i lëngut amniotik, rrjedhja e gjakut dhe ndryshime shumë të vogla në zhvillim luajnë rol vendimtar në krijimin e vijave dhe modeleve të veçanta në gishta.
Pikërisht kjo veçanti e ka bërë gjurmën e gishtit një nga format më të besueshme të identifikimit personal. Ajo përdoret gjerësisht në hetimet kriminalistike, në sistemet e sigurisë në aeroporte, si dhe në shërbimet bankare për verifikimin e identitetit.
Studimet shkencore kanë treguar se nuk ekziston asnjë përsëritje e saktë e kombinimit të vijave, kthesave dhe gjatësisë së tyre në gjurmët e gishtërinjve — as tek binjakët identikë. Për këtë arsye, teknologjitë biometrike moderne që bazohen në skanimin e gjurmëve të gishtërinjve konsiderohen ndër metodat më të sigurta të identifikimit.
Përtej përdorimit praktik, gjurmët e gishtërinjve përfaqësojnë një shembull të qartë të bashkëveprimit mes gjenetikës dhe mjedisit. Ato dëshmojnë se edhe njerëzit me ADN identike dallohen në detaje të imta fizike, duke e bërë këtë fushë studimi të rëndësishme jo vetëm për kriminalistikën, por edhe për biologjinë dhe antropologjinë.
Në thelb, gjurmët e gishtërinjve mbeten një dëshmi e fuqishme e kompleksitetit dhe veçantisë së trupit të njeriut, si dhe e rëndësisë së respektimit të këtij unikaliteti në shkencë, teknologji dhe siguri.
The post Kur ADN-ja është e njëjtë, por shenjat jo: Misteri i gjurmëve të gishtërinjve appeared first on Alsat.