Pas periudhave të të ngrënit shumë, alkoolit dhe ritmit të çrregullt, shumë njerëz i drejtohen të ashtuquajturave programe detoksifikimi: lëngje, çajra ose dieta kufizuese që premtojnë të “pastrojnë” trupin nga toksinat. Tregu është i mbushur me produkte të tilla dhe mesazhi është i thjeshtë: trupi është “i ndotur” dhe ka nevojë për një rinisje të shpejtë. Megjithatë, mjekësia ofron një pamje tjetër.

Ideja themelore pas dietave detoksifikuese është se duke konsumuar ose shmangur ushqime të caktuara, trupi mund të çlirohet nga toksinat e akumuluara. Problemi është se këto toksina shpesh nuk janë të përcaktuara qartë. Në terma shkencorë, trupi i njeriut tashmë ka një sistem detoksifikimi kompleks dhe shumë efikas, në të cilin mëlçia, veshkat, sistemi tretës, mushkëritë dhe lëkura luajnë një rol kyç. Këto organe filtrojnë, zbërthejnë dhe eliminojnë vazhdimisht substancat e dëmshme nga trupi.

Nëse do të kishte vërtet një grumbullim të rrezikshëm të toksinave, gjendja do të kërkonte ndërhyrje të menjëhershme mjekësore, jo disa ditë agjërim për lëngje. Kjo është arsyeja pse komuniteti shkencor ka paralajmëruar për vite me radhë se shumica e programeve të detoksifikimit nuk kanë një bazë të fortë shkencore. Në përpjekjet për të verifikuar pretendime të tilla, prodhuesit shpesh dështojnë të shpjegojnë saktësisht se çfarë do të thotë “detoksifikim”, as cilat toksina supozohet se heqin produktet e tyre.

Megjithatë, shumë njerëz raportojnë se ndihen më të lehtë dhe më energjikë pas një detoksifikimi. Ky efekt, sipas ekspertëve të shëndetit, nuk ka të bëjë fare me eliminimin e toksinave. Arsyeja është më e thjeshtë: regjimet e detoksifikimit pothuajse gjithmonë përfshijnë heqjen dorë nga ushqimet e përpunuara, sheqernat e rafinuara, alkoolin dhe kafeinën e tepërt, si dhe rritjen e konsumit të ujit, frutave dhe perimeve. Një ndryshim i tillë, edhe në afat të shkurtër, mund të çojë natyrshëm në një humor më të mirë dhe ulje të fryrjes.

Humbja e shpejtë e peshës që shpesh promovohet si provë e suksesit është kryesisht për shkak të humbjes së ujit dhe pakësimit të glikogjenit, jo të djegies së yndyrës. Pasi një person kthehet te zakonet e tij të vjetra, pesha shpesh rifitohet shpejt.

Përveç kësaj, dietat e rrepta detoksifikuese mbartin rreziqe të mundshme. Kufizimet afatgjata mund të çojnë në mangësi në lëndë ushqyese të rëndësishme si proteina, hekur dhe vitamina B. Efektet anësore të zakonshme përfshijnë lodhje, dhimbje koke, marramendje dhe probleme me tretjen. Këto regjime mund të jenë veçanërisht të rrezikshme për gratë shtatzëna, fëmijët, të moshuarit dhe njerëzit me sëmundje kronike si diabeti.

Në vend të “pastrimeve” afatshkurtra dhe shpesh agresive, rekomandimet shëndetësore përqendrohen në zakone të qëndrueshme të jetesës që mbështesin sistemin natyror të detoksifikimit të trupit. Gjumi cilësor, marrja e mjaftueshme e ujit, aktiviteti i rregullt fizik dhe kufizimi i alkoolit janë shumë më efektive se çdo produkt komercial detoksifikimi.

Fokusi duhet të jetë në një dietë të ekuilibruar të pasur me fruta, perime, drithëra të plota dhe bishtajore, të cilat ofrojnë fibra, vitamina dhe antioksidantë. Në të njëjtën kohë, rekomandohet të zvogëlohet marrja e ushqimeve të përpunuara, produkteve me sheqerna të shtuar, yndyrnave të pashëndetshme dhe kripës së tepërt.

Në fund të fundit, “detoksifikimi” më i mirë nuk është një proces dramatik që zgjat disa ditë, por një punë e vazhdueshme dhe e qetë e trupit, e mbështetur nga zgjedhje të shëndetshme çdo ditë. Në vend të premtimeve për një rigjallërim të shpejtë, trupi kërkon kujdes të vazhdueshëm – e vetmja strategji që sjell vërtet shëndet dhe vitalitet afatgjatë.

The post Mitet e detoksifikimit: çfarë fshihet në të vërtetë pas “pastrimit” popullor të trupit appeared first on Alsat.